BLEEKE BET
NL 1932 ZW 102 minuten
Regie: Richard Oswald/Alex Benno

met: Aaf Bouber-ten Hoope (Bleeke Bet), Jopie Koopman (haar dochter Jans), Johan Heesters (Ko Monjé), Fien de la Mar (Ka), Sylvain Poons (ijscoman Sally), Johan Elsensohn (vader Tinus, man van Bleeke Bet), Corry Vonk (Leentje), Jan van Ees (Max), Cor Hermus (Van Santen), Jan Lemaire jr. (Hannes, zijn zoon), Clara Vischer-Blaaser (Trui), Lau Ezerman (Lucas), Jan Lemaire sr., Ab van der Linden

Scenario: Alex Benno, Herman Bouber, naar het gelijknamige toneelstuk van Herman Bouber. In het voetspoor van het kasstuk DE JANTJES (1934) volgde deze geluidsfilm. Een zogenaamde Jordaanfilm; een vrolijk genrestuk in een kleinburgerlijk milieu met allerlei liefdesverwikkelingen, maar met een gegarandeerd happy end. Plaats van handeling is de Amsterdamse Jordaan. Bet, die een groentewinkel heeft en dubieuze margarinehandel drijft met huisjesmelker Van Santen, wil haar dochter Jans koppelen aan Hannes, zoon van Van Santen. Jans is echter verloofd met Ko, een zeeman. Plotseling leest Bet in de krant dat het schip van Ko op een tocht vergaan is. Ko blijkt de ramp evenwel overleefd te hebben. Samen met Van Santen besluit Bet het telegram, waarin Ko een blijk van leven geeft, niet aan Jans te geven. Jans geeft nu eindelijk toe aan de wensen van haar moeder. Net voor de trouwerij van Jans en Hannes verschijnt Ko en wordt Van Santen voor zijn praktijken gearresteerd. In deze film ontbreken ook de onvermijdelijke vechtpartij, misverstanden en liedjes niet. Muziek: Hans May. Enkele teksten van Jacques van Tol. Liedjes: 'IJslied (Ik ben Sally, goocheme Sally)' door Sylvain Poons', 'Radijslied (Ik heb witte en rooie radijs)' door Jopie Koopman, 'Ode aan den Westertoren' door Johan Heesters, 'In de Jordaan' door Fien de la Mar, 'Droomwals' door Jopie Koopman en Johan Heesters en 'Ik wil gelukkig zijn' door Fien de la Mar. Orkestleiding: Willem Drukker. Productieleiding: J.W. de Groot. Camera: Willy Goldberger, Henk Alsem. Architectuur: Hans Ledersteger. Montage: dr. Max Brenner en mej. Hanna Kuyt. De regie was in handen van de Duitse regisseur Richard Oswald, om volgens Monopole-film NV 'de eenvoudige reden, dat wij hier ten lande niet (beter gezegd: nog niet) beschikken over technici, die over voldoende ervaring en routine beschikken, om een film van kwaliteit te maken, die een vergelijking kan doorstaan met de producten van landen waar sinds jaren filmindustrieën zijn gevestigd'. Het Jordaanstraatje was nagebouwd in de Cinetone-studio's, de buitenopnamen vonden plaats in Amsterdam en de bollenvelden. Aaf Bouber wordt in de film geen enkele keer Bleeke Bet genoemd, zodat de titel gerust veranderd had kunnen worden. In 1941 werden bij de herkeuring coupures geëist waar het de joodse spelers betrof. In 1961 opnieuw (na PYGMALION) in de bioscoop. Rel rond het vaderschap van de film: Richard Oswald meende o.a. dat Alex Benno assistent was bij de film en geen mederegisseur.
Première: 7 september 1934