| DVD57
|
DE
KLEINE BLONDE DOOD
NL 1993 K-92 minuten
Regie: Jean van de Velde
met: Antonie Kamerling (Valentijn Boecke), Olivier Tuinier
(zoontje Micky), Loes Wouterson (vroegere kleuterjuf/Mieke, vrouw
Valentijn), Reinout Bussemaker (Harold), Ellen ten Damme (Dédé),
Gees Linnebank (vader Valentijn), Liz Snoyink (moeder Valentijn),
Yoran Hensel (jonge Valentijn), Porgy Franssen (arts ziekenhuis),
Ingeborg Elzevier (gynaecoloog), Helen Kamperveen (Lucy de Jong),
Willemijn van der Ree (verpleegster), Pamela Teves (juffrouw van
Dalen), Johan Ooms, Gerard van Lennep (uitgevers), Hans Veerman
(politiecommissaris), Jos van de Ven, Wiegert Werningh-Cöster
(douaniers), Jules Royaards (voorzitter literaire prijs), Maartje
Paans (Elleke), Flip Heeneman (organisator cultureel café), Freek
van Muiswinkel, Hans Leendertse (politieagenten), Doede Bleeker,
Adriaan Adriaansen, Monique de Jong, Jan Vriend, Nico Schaap, Gino
Jansen, Erwin Java, Roy Kuschel, John Lagrand, Han Langkamp, Harry
Muskee en zijn bluesband
Scenario van Jean van de Velde en Rob Houwer naar het
gelijknamige, deels autobiografische boek van Boudewijn Büch.
Valentijn Boecke, een veelbelovende jonge schrijver, probeert zijn
ongelukkige jeugd te vergeten met een excessieve levensstijl.
Vooral de relatie met zijn door oorlogservaringen getekende vader
speelt in zijn leven een grote rol. Wanneer zijn vroegere lerares
zwanger van hem wordt, verzet de schrijver zich uit alle macht
tegen het aankomend vaderschap. Ook na de geboorte van zijn
zoontje houdt hij problemen met het vaderschap. Totdat hij ontdekt
dat de labiele moeder Mieke zijn zoon heeft geslagen en hij het
jochie mee naar huis neemt. Wanneer deze in coma raakt na een val
van de trap, wordt de schrijver zich bewust van de waarde van het
je te hechten aan zoiets kwetsbaars als een medemens, maar ook van
het risico daarvan. Hij besluit Micky van zijn ellende te
verlossen. Muziek: Jurre Haanstra, Harry Muskee & Band, Q 65,
The Shoes, The Chaplin Band. Mondharmonica: Toots Thielemans. In
een discotheek danst Antonie Kamerling op een housemix van 'The
life I live' van Q 65. De componist en zanger van dit nummer,
Willem Bieler, heeft hiervoor twee keer een cheque gehad. Één
keer een bedrag met twee nullen voor de film en een keer een paar
tientjes voor de vertoning op televisie. In het boek was Valentijn
Boecke homosexueel, dit is in de film niet terug te vinden. Na het
winnen van het Gouden Kalf voor de beste speelfilm werd de film
opnieuw in 20 bioscopen uitgebracht. Dit zorgde ervoor dat 2.000
mensen de gelegenheid namen de film alsnog te zien. 339.674
bezoekers, nummer 11 over 1993. De film werd tijdens de tweede
Rembrandt Awards -Veronica Blad Publieksprijs voor film en video-
(10 maart 1994) ook onderscheiden met de Rembrandt voor beste
Nederlandse film.
Première: 11 maart 1993
|